Gaatjes vullen

Ik heb een hekel aan de tandarts. Dat is nou eenmaal zo, daar kan ik niets aan doen. Vroeger had ik een tandarts die heel erg op Ome Willem leek. Niemand in mijn familie die het gek vond dat ik de tandartsbezoeken vreesde en op weg naar dergelijke bijeenkomsten mijn onderbroek bevuilde.

Ruim twintig jaar later wekt de jaarlijkse oproepkaart ter controle van mijn gebit zo veel nare associaties op, dat ik niet de moed bijeen kan rapen om het telefoontje te plegen. Gelukkig begrijpt de receptioniste van mijn huidige tandarts mijn angsten heel goed, hoewel ze zeker niet hoog opgeleid is. Zij is vast in haar eigen jeugd misbruikt, althans zo klinkt haar ietwat bibberende, twijfelachtige stem over de telefoon wel. Zij belt dan na een maand van stilte mijnerzijds op om een afspraak te maken. Zo ook afgelopen donderdag.

‘Zou u misschien de 17e kunnen?’

‘Ik zou eens kijken of ik dan een gaatje heb.’

Ik laat een moment van stilte vallen om het eens goed tot mijzelf door te laten dringen dat dit echt de aller, aller, allerslechtste grap is die ik ooit heb gemaakt en hoop te maken. Ik vraag me af hoe vaak de receptioniste dergelijke self-made lolbroeken aan de lijn heeft. Vast heel vaak. Angst zorgt voor slechte humor.

‘Als u een gaatje heeft moet u misschien deze week al komen, ik heb morgen nog plek om 9.00 uur,’ vraagt ze naar mijn mening oprecht bezorgd.

‘Nee de 17e is prima.’

’Uurtje of drie?’

‘Deal!’

Opgelucht leg ik de hoorn op de haak. Dan besef ik me dat die uitdrukking door mij op dit moment onterecht is gebezigd. Een mobielt heeft immers geen haak! In gedachten dwaal ik af naar mijn vorige tandartsbezoek, op de kop af elf maanden geleden. Ik lzit in de stoel te wachten op het klinisch oordeel van de dienstdoende tandarts, toen ik de tandartsassistente naar binnen zag lopen. Met de buitensporige uitbreiding van de EU was klaarblijkelijk ook de markt van tandartsassistentes vrij toegankelijk. Jana is 21 jaar en afkomstig uit Poldzan, vertelt ze in gebrekkig Nederlands. Haar uiterlijk kan krachtig worden samengevat in de steekwoorden ´Poolse Hoer´. Ik zou um er bij haar wel eens in willen burgeren!

De tandarts is inmiddels gearriveerd en beweegt mijn stoel achterover, zodat het mondhygiënisch onderzoek kan aanvangen. Ik kijk recht in zijn kruis en aanschouw het komende kwartier, waarin ik een vulling krijg in mijn achterste kies rechtsonder, de ware reden van de aanstelling van Jana. Die songtekst moet maar eens worden veranderd in ‘het is altijd lente in de onderboek van de tandarts’. Dan rijmt het maar een keer niet.

Als de vulling is gezet en Jana naar de andere kamer loopt om het operatiemateriaal schoon te wassen, krabt de tandarts opzichtig aan zijn zak en zegt, op fluistertoon, terwijl ik mijn mond spoel: ‘Haar zou ik ook wel eens willen vullen, alle zeven gaatjes.’ Terwijl ik mij verwonder over deze perverse gedachten (gat één tot en met drie is voor mij meer dan genoeg) vervolgt hij op normaal stemvolume: ‘U mag een uur niets eten in verband met eventuele ongewenste bewegingen van de vulling.’

Ik moet meteen denken aan een scene uit Deep Throat waarin een overjarige vrouw voor het beffen aan een man vraagt ´Do you mind if I smoke while you eat?´ Ik vermoed dat de tandarts het nog een leuke hersenkronkel zal vinden ook, en daarom houd ik de gedachte voor mijzelf.

Als Jana terugkomt en ik uit de tandartsstoel opstijg kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat ze harde tepels heeft.

Stem of voeg toe aan Uitleg over het gebruik van deze icons : Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner Maak een notitie op deze pagina met Fleck

30 Responses to “Gaatjes vullen”


Comments are currently closed.