Archive for the 'Recensies' Category

Recensie: Son of Rambow

Na maandenlang geen film te hebben gezien* begon het toch weer te kriebelen** om er een te kijken en te voorzien van een kritische blik. En wat is er dan beter dan een film die pas over ruim anderhalve maand uitkomt? (Don’t answer that.) Son of Rambow is de nieuwe film uit de handen van het duo Hammer & Tongs dat behalve legio videoclips ook de filmversie van The Hitchhiker’s Guide To The Galaxy bracht. Dit filmdebuut mikte er op om zowel het grote publiek (de wal) als de kleinere kring van cultfans (het schip) tevreden te houden en viel uiteindelijk een beetje tussenbeide – niet helemaal gefaald, maar ook niet geslaagd. De opvolger echter, die op zichzelf staat, komt een stuk lekkerder uit de verf. Continue reading ‘Recensie: Son of Rambow’

Recensie: Get Smart

Toen bekend werd gemaakt dat de onvolprezen Engelse serie The Office een Amerikaanse variant zou krijgen, was ik, zoals een vader van een breezersletje in de provincie, boos en teleurgesteld. Waarom moesten die Amerikanen zo nodig hun eigen Office? Waren de Engelsen soms niet te verstaan? Mijn woede en teleurstelling ebden echter weg toen bleek dat de Amerikanen veel nieuwe afleveringen maakten die behoorlijk door de beugel konden: de Amerikaanse variant bleek een verrijking van het toch wat schrale komedieserieaanbod op de televisie. De man die de hoogste positieve noot aansloeg was mijns inziens Steve Carell, die zich als kantoorbaas kon meten aan Ricky Gervais. De Amerikaan heeft de lach aan zijn kont hangen en weet probleemloos een loser neer te zetten, zoals ook blijkt uit The 40-Year Old Virgin. Continue reading ‘Recensie: Get Smart’

Recensie: Import/Export

Dat we met de Oostenrijkse film Import/Export geen doorsnee Kluun- of actiefilm te pakken hebben, komen we al te weten voordat we 1 seconde beeld hebben gezien en alleen nog maar een blik hebben geworden op de biografieën van de acteurs. Enkele bejaarde, demente figuranten blijken ook daadwerkelijk dement, hoofdrolspeler Paul Hofmann (Pauli in de film) was zwerver voordat regisseur Seidl met hem ging filmen en zwierf na de opnamen vrolijk verder, en Ekateryna Rak, die het arme Oekraïnse karakter Olga vorm geeft, vreesde dat Seidl haar had meegelokt voor de opnamen van een pornofilm. Continue reading ‘Recensie: Import/Export’

Recensie: Into the Wild

Tweeënhalf uur pracht en praal van de Amerikaanse natuur, tweeënhalf uur spirituele reis van een jongeman die geïnspireerd door onder andere Thoreaus Walden de eenzaamheid opzoekt, tweeënhalf uur ontmoetingen met echte mensen. Dat klinkt toch als een idyllische filmavond? Nou, dan zet je Into the Wild aan, met goede hoop, en wat krijg je? Jammer en helaas: tweeënhalf uur verveling. Sorry dat ik het zeg, maar waar is het hier foutgegaan? Continue reading ‘Recensie: Into the Wild’

Recensie: Empties

Mijn kennis van de Tsjechische cinema beperkte zich tot vrijwel alle afleveringen van Buurman en Buurman, de olijke kornuiten die weinig van hun huis en lijf overlieten als er weer eens een plafondje moest worden gewit of een schilderijtje moest worden opgehangen. Het valt, deze introductie in ogenschouw nemende, dan ook te begrijpen dat de Tsjechische film Empties (oorspronkelijke titel: Vratné lahve) bij mij geen enkel belletje deed rinkelen, en ook de naam van de regisseur, Jan Svérak, zei mij niets. Continue reading ‘Recensie: Empties’

Recensie: Walk Hard – the Dewey Cox story

Met een historie van momenten waarop de aanraking tussen het genre popmuziek en het genre filmcomedy extreem vruchtbaar bleek, was het wachten op en snakken naar Walk Hard: the Dewey Cox Story een lange moeilijke zit. Te lang! Oftewel, kijk eens aan: weer een film zonder Nederlandse releasedatum! De verwachtingen waren hoog: het moest en zou een schitterende film worden. Met een beetje fantasie kun je de vorige zin teruglezen er in gedachten een afkeurend zoemertje achteraan plaatsen. “i-iiiiiii!!” Regisseur Jake Kasdan (Orange County) en mede-schrijver Judd Adaptow (schrijver en regisseur van Knocked Up) krijgen echt nog wel een kans om dit debacle goed te maken, dat voorecht hebben ze beide wel verdiend, maar in de tussentijd mogen ze door iedereen op straat afkeurend toe worden gehoofdschud. Continue reading ‘Recensie: Walk Hard – the Dewey Cox story’

Recensie: Youth Without Youth

Ja Confusiuc, zeg ik maar vast tegen mezelf, maak mijn borst maar vast nat. Daar heb ik gelijk in, antwoord ik mezelf maar weer, want ik weet goed dat mijn mening van vandaag wederom niet de populaire mening is over de film waarover ik betoog. Criticus (en menig kijker) kotst namelijk op Youth Without Youth, het recentste werk van een held van een regisseur: Francis Ford Coppola (The Godfather trilogie e.v.a. meesterwerken). Niet dat een 6,6 op imdb zo slecht is, maar dat slechts ruim een kwart van de recensenten er een goed woord voor overheeft is toch een beetje jammer. Zo beroerd is namelijk echt niet. Maar ik heb vast ongelijk en kan alvast op een gros boze reacties rekenen na 22 mei, wanneer de film hier eindelijk uit is. Continue reading ‘Recensie: Youth Without Youth’

Rencensie (2): Fitna (or how I learned to stop worrying and love the muslim, red.)

Nu al de Nederlandse film van het jaar: Fitna staat eindelijk online! De bezoekerscijfers liegen er niet om. Volgens de LiveLeak-pagina hebben er in de eerste twee uur al “1610098” mensen naar gekeken. Daar droom je als filmmaker toch van? Eigenlijk weet ik niet waarom ik dit filmpje überhaupt zou recenseren, iedereen ziet ’em toch wel. Maar ja, laat ik het daarom ook maar vooral op de filmische aspecten houden, des te minder open deuren worden ingetrapt. De kijkersdrukte speelt het afspelen van de film echter parten: doordat ‘ie moet worden gestreamd hapert Fitna als een kapotte oude langspeelplaat van een een stotterende junk-muzikant die de weg kwijt is. Downloaden dan maar… En is het de moeite waard? Nou, ja en nee. Continue reading ‘Rencensie (2): Fitna (or how I learned to stop worrying and love the muslim, red.)’

Recensie: Before the Devil Knows You’re Dead

Één broer bedenkt een plan om de juwelierszaak van zijn ouders te beroven – bekend terrein: veilig, snel, simpel – en de andere broer moet het uitvoeren, maar huurt daarvoor zonder het af te spreken een dubieuze vriend in. En die neemt op zijn beurt weer zonder het af te spreken een écht pistool mee. Het zou een verdomd saaie film zijn geweest als er niet vanalles misging in deze situatie, maar wat The Devil Knows You’re Dead geen moment doet is vervelen. Oude rot Sidney Lumet (12 Angry Men) heeft in zijn vorige film, Find Me Guilty, al de zeldzaamheid vertoond om een goede film neer te zetten met Vin Diesel in de hoofdrol, met deze heeft hij zelfs weer iets gemaakt wat helemaal doet terugdenken aan zijn grootste gloriedagen als regisseur. Continue reading ‘Recensie: Before the Devil Knows You’re Dead’

Recensie: Zomerhitte (open brief)

Lieve Monique van de Ven,

Aan de ene kant: bedankt! Je hebt me een reden gegeven om mezelf recensent te noemen. Na maandenlang geen lager cijfer dan een 6,5 te hebben kunnen uitdelen – goed, mijn filmkeuze was er niet naar: filmsnob die ik ben, ik koos toch wat me het interessantst leek – kan ik nu eindelijk onder de voldoendegrens duiken en mijn gezonde mening verkondigen dat ik een film slecht vind. Je raadt het al, ik heb het over Zomerhitte. Het idee om een Boekenweekgeschenk te verfilmen vond ik nog enigszins grappig toen ik het hoorde. Toen het ik het zag kreeg ik echter het idee dat ik tijdens het horen in een tijdelijke staat van achterlijkheid moet zijn geweest. Continue reading ‘Recensie: Zomerhitte (open brief)’