Archive for the 'Proza' Category

Gaatjes vullen

Ik heb een hekel aan de tandarts. Dat is nou eenmaal zo, daar kan ik niets aan doen. Vroeger had ik een tandarts die heel erg op Ome Willem leek. Niemand in mijn familie die het gek vond dat ik de tandartsbezoeken vreesde en op weg naar dergelijke bijeenkomsten mijn onderbroek bevuilde.

Ruim twintig jaar later wekt de jaarlijkse oproepkaart ter controle van mijn gebit zo veel nare associaties op, dat ik niet de moed bijeen kan rapen om het telefoontje te plegen. Gelukkig begrijpt de receptioniste van mijn huidige tandarts mijn angsten heel goed, hoewel ze zeker niet hoog opgeleid is. Zij is vast in haar eigen jeugd misbruikt, althans zo klinkt haar ietwat bibberende, twijfelachtige stem over de telefoon wel. Zij belt dan na een maand van stilte mijnerzijds op om een afspraak te maken. Zo ook afgelopen donderdag. Continue reading ‘Gaatjes vullen’

Toiletbezoek

‘Weet je wat ik vervelend vind? Als ik aandrang voel tot kakken en ik nog net een tv-programma af wil kijken of een krantenartikel uit wil lezen. Maar ik heb een manier gevonden om de aandrang, althans tijdelijk, te doen stoppen. Als ik namelijk mijn hand om mijn geslacht leg en zachtjes aaitjes geef, zorgt dat voor het nodige uitstel. Maar helaas, ook dit uitgebroede gouden ei heeft zo zijn kanttekeningen.

Ten eerste duurt het uitstel soms zo lang dat al weer een volgend programma begint of dat ik aan een nieuw katern ben begonnen. In dergelijke gevallen kan de hele riedel weer van voor af aan beginnen. Of soms komt Anja de kamer binnengelopen en dan zul je altijd zien dat er net een mooie vrouw in beeld is, zoals Linda de Mol, of dat de krant op de pagina van de contactadvertenties ligt opengeslagen, in het ergste geval zelfs op de rubriek ‘man-man contacten’. Een felle ruzie waarbij ze dreigt het huwelijk op de klippen te laten lopen is dan het gevolg. Meestal loopt ze na een dergelijke tirade teleurgesteld naar de keuken toe om aardappels te schillen. Continue reading ‘Toiletbezoek’

Rel: racistische jongensband!

Opschudding in de Amerikaanse Ohio staat bij het uitkomen van de debuutplaat van de jonge rockers Power! Het driekoppige trio verraste vriend en – vanaf dat moment vooral – vijand met de titel van hun debuutplaat. “Van Charles Manson wisten we al dat het gevaarlijk was om inspiratie te halen uit dit specifieke album van de Beatles, maar de dimensies die het nu heeft aangenomen waren niet te voorspellen”, verklaart Buddy Brixton, manager van de band en vader van 12-jarige zanger Blinker. The White Album, zoals de ‘self-titled’ plaat van de Beatles in de volksmond bekend staat, zorgde al voor racistische controverse door de interpretatie van de seriemoordenaar en nu opnieuw. Negers in alle soorten en maten staan in een lange rij voor een appartementengebouw in Salt Lake City waar de band is ondergedoken. Elk van de protesteerders is gewapend met een symbolische emmer water. “Om brandende kruisen te blussen!”, scandeert M’bulu Jackson, leider van de organisatie Junior Black Panthers die speciaal voor de oproer in het leven is geroepen. Continue reading ‘Rel: racistische jongensband!’

Principes

‘Dag Wilma, dat ik jou hier aan mag treffen’
‘Hoezo?’ vroeg ze met een onterechte verontwaardiging in haar stem.
‘Jij was wel de laatste persoon die ik verwachtte hier tegen te komen. Op Osama Bin Laden en Harrie Jekkers na dan’

‘Wat bedoel je?’ en ze keek me aan als een puber die net stiekem een sigaretje had gerookt en dat wanhopig probeerde te verhullen voor de vader die niet met zijn handjes van de kinderkes af kon blijven.
‘Nou, een overtuigd vegetariër bij de slager tegen het lijf lopen. Dat had ik nou nooit verwacht’ Continue reading ‘Principes’

Bezoek aan een moderne Robin Hood

Hoenderloo, vijf uur ‘s ochtends. Een set koplampen verwelkomt de twee HaaiKoe-afgevaardigden die zich deze zondagochtend richting Veluwe hebben bewogen voor een onderonsje met een gemaskerde schurk. Samen met zijn bende ‘jolige jongemannen’ beroofde hij menig boekwinkel en speelgoedwinkel in Nederland van diens moppenboekjes. Wij zijn aanwezig naar aanleiding van een brief waarin deze zelfverklaarde moderne Robin Hood zijn zaak aan de wereld wil uitleggen. “Er zijn nieuwe tijden aangebroken”, roept hij ons toe vanuit de verte, “kom er gerust kennis mee maken!” Dichterbij gekomen lacht een roze konijnenmasker ons toe. Continue reading ‘Bezoek aan een moderne Robin Hood’

Sinterklaas-cadeau

Mijn vriendin had mij getrokken voor surrrrrrprise.
‘Eugene, Eugene’ zei ze, ‘nu mag jij je cadeau openmaken!’
We zaten in een klein gezelschap, achter in een Nijmeegs studentencafé. Ik voelde me kotsmisselijk van de kruimelige pepernoten en zoete schuimpjes. Ik wiebelde een beetje op mijn kruk.
Spannend, een verrassing. Een surrrrprise.
Mijn cadeau was als laatste onuitgepakt gebleven; de rest van mijn vrienden was al volop aan het genieten van de kleine geschenken van onder de tien euro. F. had een hockeybitje, J. een asbak en A. een onroestbare backpack-bidon (0,5 liter). E., mijn vriendin, had een zak vol parfumproefmonstertjes gekregen. Continue reading ‘Sinterklaas-cadeau’

Dagboek van een Sloggi Slip

14 mei 2007

Lief dagboek,

Ik heb vandaag iets vreselijks meegemaakt, hoewel de dag zo mooi begon. Bij het krieken van de dag werd ik door zijn ferme, doch enigszins overbehaarde handen verkozen deze dag zijn edele delen en bipsje te mogen verwarmen. Ik zat ook meteen lekker. In tegenstelling wat normaal het geval is, hing de linkerbalzak niet buiten mijn bereik; het beloofde toen nog een fijne dag te worden.

Maar toen de lange dag zijn einde naderde gebeurde er bij het vertrek iets vreselijks. Hij nam niet plaats op het zadel, maar op de bagagedrager. Vervolgens ging zijn jeans razendsnel naar beneden. Een koele voorjaarsavond bries wekte bij mij koude rillingen op. Ik voelde me beroerd en wilde zo gauw mogelijk haar huis. Vervolgens kwam er een opengesperde mond op mij af. Ze drukte haar met beige lippenstift gekleurde lippen hard op mij af, zodat er twee grote vlekken ontstonden. Die krijg ik er nooit meer uit, zelfs niet op 90 graden! Ik ben voor het leven getekend. Ook de daaropvolgende erectie had fatale gevolgen: mijn elastiek knapte en daarmee verloor ik mijn identiteit. Continue reading ‘Dagboek van een Sloggi Slip’

Kunstterrorisme: Nachtwacht was bijna niet meer

De Amsterdamse politie was daags na de scholierenprotesten op het museumplein weer ter plaatse op het Museumplein. Ditmaal om een vloekende man te arresteren die probeerde de Nachtwacht in brand te steken met een kleine gasaansteker. Als zijn plannen waren doorgegaan, was het hele Rijksmuseum in vlammen opgegaan, en daarna diverse musea in de rest van Nederland. Wat beweegt een man ertoe om een van de grootste kunstwerken van vaderlandse bodem te proberen te vernietigen? Continue reading ‘Kunstterrorisme: Nachtwacht was bijna niet meer’

Ik, arbeider

Vanmorgen is er een opstand verijdeld door de Amsterdamse politie. Nee, niet de scholierenstaking: die is morgen pas. Vandaag betrof het een actievoering door een groot deel van de Nederlandse arbeidersklasse met een bovenal erg irrationale basis – men kwam in opstand tegen de toekomst. Continue reading ‘Ik, arbeider’

De destructie van Geert

In het najaar van 2007 werd in Nijmegen het lijk aangetroffen van een jonge Rotterdamse missiepater. Hij is gestikt in de zelfmoordbrief die hij vlak voor zijn dood had geschreven. HaaiKoe heeft de eer de licht verteerde zelfmoordbrief te publiceren.

‘Aan wie dit leest,

Toen ik klein was, een jaar of 4, hoorde ik er wel bij. Ik was de enige van mijn klas die er wel bij hoorde en daarom was ik ook moederziel alleen. Behalve mijzelf had namelijk iedereen een imaginair vriendje. Kleine rode clowntjes, blauwharige halfvissen en grijnzende groengestreepte aapjes – het was een bonte verzameling van onzichtbare kompanen waarover werd gepraat. En ik wilde er ook eentje!
Mijn oma, die na de dood van grootvader zelf succes had gehad in het vinden van een nieuwe bedpartner via hetzelfde medium, raadde me het plaatsen een contactadvertentie aan. En zo geschiedde het dat ik in no time een imaginair vriendje op de stoep had staan. Hij praatte raar, had een goudgeel kapsel en genoot van de aandacht die ik hem schonk bij gebrek aan echte vrienden. Ik dacht dat het perfect zou worden met Geert. Continue reading ‘De destructie van Geert’